Πώς ήταν το Ιράν 47 χρονια πριν από τους μουλάδες; Μπικίνι, μίνι, κομμωτηρια και σπουδες για τις γυναικες της εποχης με τις εικόνες από το παρελθόν να ταξιδευουν ξανα μετα το τελος του σκληρου μοναρχη αγιατολαχ αλι χαμενει…
Η Ισλαμική Επανάσταση του 79 όχι μονο επνιξε στο αιμα τους περσες αλλα «έσβησε» κάθε ψήγμα πολιτισμού από την πανέμορφη ασιατική χώρα. Με την άνοδο των μουλάδων στην εξουσία, η χώρα μεταμορφώθηκε και το πιο βαρύ τίμημα το πληρωσαν οι γυναίκες με την επιβολή του χιτζάμπ. Το κρατος γυρισε πολλες δεκαετιες πισω, στις αρχες του 1930 που ο τότε Σάχης απαγόρευσε τη μαντίλα, φτάνοντας στο σημείο να διατάξει την αστυνομία να την αφαιρεί από τις γυναίκες με τη βία. μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’70, οι Ιρανές είχαν δικαίωμα επιλογής. Άλλες ηθελαν χιτζάμπ, άλλες φορούσαν τζιν, μίνι φούστες, μπλούζες χωρίς μανίκια, ακόμα και τακούνια όμως η χωρα ηταν σε λαθος γεωγραφικη μερια.
Πριν απ το 1979, οι γυναίκες δεν ζούσαν σε καθεστώς κοινωνικού ελέγχου. Τα πάρκα γέμιζαν από οικογένειες και φίλους που έκαναν πικνίκ κάθε Παρασκευή, στην ιρανική αργία. Άνδρες και γυναίκες συνυπήρχαν σε δημόσιους χώρους, κατι που σήμερα μοιάζει αδιανόητο. Ακομη και από τα κοινα κομμωτηρια ανδρων και γυναικων, πηγαμε στα αυστυρως γυναικεια. Τι λεει ο νομος σημερα; Μπορουν οι γυναικες να φροντίζουν τα μαλλιά τους, αλλά μόλις περάσουν την πόρτα, τα καλύπτουν με μαντηλες. Η Ισλαμική Επανάσταση δεν άλλαξε μόνο το πολίτευμα του Ιράν, αλλά το ίδιο το κοινωνικό DNA της χωρας. Ένα έθνος που κάποτε αναζητούσε μια θέση στη σύγχρονη εποχή, μέσα από τη μόρφωση και τον εκσυγχρονισμό, βυθίστηκε σε μια περίοδο αυστηρού θρησκευτικού ελέγχου. Ο λαός όμως παρεμεινε περηφανος με πολιτισμό, ιστορια και μνήμη περιμενοντας την στιγμη της απελευθερωσης. Τα μεσαία στρώματα της κοινωνίας ντύνονταν δυτικότροπα και ζούσαν μια ανάλογη ζωή. Στις πλαζ του Ιράν θα μπορούσε κανείς να δει νέους ανθρώπους με μαγιό να διασκεδάζουν. Το 1963, ο Σάχης ξεκίνησε τη μεγάλη μεταρρυθμιστική προσπάθεια που θα μετέτρεπε το Ιράν σε μια χώρα ισάξια με εκείνες της Δύσης. Προχώρησε σε αναδιανομή της γης, βοηθησε τους φτωχους και αναβάθμισε τις υποδομες. Όμως η Ισλαμική Επανάσταση του 79 μετέτρεψε το αυτοκρατορικό κράτος σε μια σκληρή θεοκρατία υπό την ηγεσία των Αγιατολάχ..
Ποια θα είναι η επόμενη ημέρα στο ιραν. Ένα από τα σενάρια είναι η αναβίωση της δυναστείας των Παχλαβί, δηλαδή η επιστροφή του 65χρονου Ρεζά Παχλαβί σε ρόλο ανώτατου άρχοντα (Σάχη), μια θέση στην οποία βρέθηκαν και ο πατέρας και ο παππούς του πριν από έναν αιώνα. O πατερας του Μοχάμαντ ήταν Σάχης του Ιράν από το 1941 μέχρι την ανατροπή του 1979. Στα αρχαία περσικά «παχλαβί» σημαίνει πολεμιστής και γενναίος άνδρας. Ο τοτε σαχης γνώρισε την όμορφη Σοράγια, που έγινε βασίλισσά του το 1951. Η σπάνια ομορφιά της και τα περιβόητα μάτια της την εκαναν διασημη. μεγαλωμένη μεταξύ Ιράν και Ευρώπης, η Σοράγια δεν ήταν μια τυπική αυτοκρατορική σύζυγος. Η μητέρα της ήταν Γερμανίδα και η ίδια εκπαιδεύτηκε στη Δύση. Όμως δεν μπόρεσε να δώσει στον Σάχη έναν διάδοχο, και μετά από χρόνια πίεσης, το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 1958. Ταπεινωμένη εγκατέλειψε την Περσία για πάντα και ήταν τότε που ο Τύπος της έδωσε τον τίτλο της θλιμμένης πριγκίπισσας που αγαπούσε ιδιαίτερα τη χώρα μας και συχνά κατέλυε σε πολυτελή ξενοδοχεία.
Η αποχώρηση της Σοράγια άνοιξε τον δρόμο στη ζωή του σάχη για μια τρίτη σύζυγο, τη Φαράχ Ντιμπά, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ανάμεσά τους και ο «διαδόχος» Ρεζά Παχλαβί που τωρα θελει να επιστρεψει. Η Σοράγια απεβίωσε το 2001 στο Παρίσι, σε ηλικία 69 ετών..
