Τετάρτη 10 Απριλίου 2013

ΦΡΕΝΤΥ ΜΕΡΚΙΟΥΡΙ, Ο ΘΡΥΛΟΣ


Θεωρείται από τις κορυφαίες προσωπικότητες της μουσικής σκηνής παγκοσμίως. Ως τραγουδιστής, πιανίστας, συνθέτης και στιχουργός ξεχώρισε για την καλλιτεχνική του τόλμη και τη μοναδική του έμπνευση. Λίγο μετά από την ίδρυση των Queen το 1970 ο «Φρέντι» Μπουλσάρα πήρε το καλλιτεχνικό όνομα «Μέρκιουρι», δηλαδή το το ρωμαϊκό αντίστοιχο του θεού Ερμή. Γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 46 στο νησί της Ζανζιβάρης που τότε ήταν βρετανική αποικία και σήμερα μέρος της Τανζανίας. Οι γονείς του με καταγωγή από την Ινδία μετανάστευσαν εκεί  για να μπορέσει να συνεχίσει ο πατέρας του την εργασία στο βρετανικό αποικιακό γραφείο. Ο Μέρκιουρι και η νεώτερη αδελφή του το 1955 στάλθηκαν πίσω στην Ινδία και ο νεαρός φρέντυ πήγε σε αγγλικό οικοτροφείο. Ο διευθυντής του σχολείου παρατήρησε το μουσικό ταλέντο του και πρότεινε στους γονείς του να κάνει μαθήματα πιάνου.


Το 1963 επέστρεψε στη Ζανζιβάρη, η οποία στα τέλη του της χρονιάς απέκτησε την ανεξαρτησία της. Ένα χρόνο μετά ξέσπασε επανάσταση κατά του σουλτάνου και ο δεκαεπτάχρονος Φρέντι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το νησί και να εγκατασταθεί στο Λονδίνο, όπου σπούδασε γραφιστική. Στην αγγλία έφτιαξε μαζί με φίλους διάφορα συγκροτήματα ώσπου τον Απρίλιο του 1970 μαζί με τους Μπράιαν Μέι, Ρότζερ Τέιλορ έστησαν δικό τους συγκρότημα, το οποίο ο Μέρκιουρι ονόμασε Queen.  Σύντροφος του Μέρκιουρι ήταν για αρκετά χρόνια της δεκαετίας του 1970 η Mary Austin. Η σχέση τους έληξε όταν ο Μέρκιουρι παραδέχτηκε την ομοφυλοφιλία του. Διατήρησαν όμως στενή φιλία και αργότερα η Austin έγινε η κύρια κληρονόμος της περιουσίας του.


Καθώς η κατάσταση της υγείας του χειροτέρευε, οι φήμες γίνονταν ακόμη πιο έντονες. Όταν οι κουίν μπήκαν στο studio για την ηχογράφηση του τελευταίο τους album, ο Freddie Mercury ανακοίνωσε ότι θα πεθάνει από AIDS. Οι ηχογραφήσεις γίνονταν με αργό ρυθμό, καθώς ο Freddie προσπαθούσε να βρει δυνάμεις. Η πίεση που δεχόταν το συγκρότημα να ανακοινώσει τι συμβαίνει, και η προσπάθεια κάλυψης του προβλήματος δημιουργούσε περισσότερες φήμες. Στις 23 Νοέμβρη 1991, ο Freddie αισθάνθηκε πως έπρεπε να ανακοινώσει στο κόσμο την αρρώστια του. Μετά από πολύ σκέψη, με επίσημη δήλωση του είπε πως είναι οροθετικός, και έχει AIDS. Αυτό που περισσότερο ήθελε ήταν να το πει στους φίλους και το κοινό του, ελπίζοντας ότι θα τον ένιωθαν, και ότι δεν ήταν κάτι για το οποίο θα έπρεπε να ντρέπεται. 
Η συγκλονιστική είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου. Το απόγευμα της επόμενης μέρας ο θρύλος, η κρυστάλλινη φωνή των Queen, πέθανε ενώ κοιμόταν από βρογχική πνευμονία. Ένα χρόνο αργότερα, τα μέλη της μπάντας μαζί με τον ατζέντη τους ίδρυσαν οργανισμό για ενημέρωση κατά του ιού του AIDS στη μνήμη του μέρκιουρι. Σύντροφός του φρέντυ από το 1985 μέχρι το 1991 ήταν ο Jim Hutton που έμεινε στο πλευρό του μέχρι την τελευταία του μέρα. 

Με την διαθήκη του ο Μερκιουρι αφησε στον Τζίμ 500.000 λίρες Αγγλίας καθως και μεγάλη έκταση γης οπου ο φίλος του εχτισε εκεί το σπίτι του. Ο Τζίμ Χάτον πέθανε το 2010 σε ηλικία 60 χρονών απο καρκίνο του Πνεύμονα και παρά το γεγονός πως ήταν φορέας του AIDS δεν νόσησε.


ΓΚΡΙΦΙΘ ΤΖΟΙΝΕΡ. Η ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ


Ετρεξε γρήγορα, έζησε γρήγορα, έφυγε γρήγορα. Η κληρονομιά της Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ είναι δύο παγκόσμια ρεκόρ που ίσως μείνουν για δεκαετίες. Υπήρξε η πιο γρήγορη γυναίκα στην ιστορία. Πολλοί θεατές παρακολούθησαν τις κούρσες της με βλέμμα δυσπιστίας, κανένας έλεγχος όμως δεν έδειξε τη «Φλο Τζο» θετική σε απαγορευμένες ουσίες. Ο ξαφνικός και μυστηριώδης θάνατός της στην ηλικία των 39 ετών στερέωσε όχι τον μύθο της, αλλά τα ερωτηματικά που ανέκαθεν τον περιέβαλλαν. Το αίνιγμα, αν υπήρξε τέτοιο, θα μείνει για πάντα αναπάντητο. Για τις νεότερες γενιές που πιθανότατα να μην γνωρίζουν τι εστί Φλόρενς Γκρίφιθ Τζόινερ ας πούμε απλά ότι ήταν μια αθλήτρια θρύλος που κατέστρεψε τα 100μ. και τα 200μ. με τους εξωπραγματικούς χρόνους που πραγματοποίησε: 10.49 στα 100μ. Στις 16 Ιουλίου 1988, και 21.34 στα 200μ. στους Ολυμπιακούς της Σεούλ, επίδοση που τότε ακόμη και οι έλληνες σπρίντερ δυσκολεύονταν να πιάσουν.
28 ετών σήμερα η κόρη της Μαίρη, αφού έκανε τα πρώτα βήματα της στον στίβο στα αγωνίσματα της ταχύτητας όπως η μαμά της, και στο άλμα εις ύψος, άλλαξε ρότα και στράφηκε στην αγαπημένη της συνήθεια, στο τραγούδι. Θεωρείται αυθεντικό ταλέντο που γράφει στίχους και μουσική, παίζει διάφορα όργανα και ερμηνεύει τα τραγούδια της. Προσπαθεί να φτιάξει την καριέρα της όχι στηριζόμενη στην βαριά κληρονομιάς της μητέρας της αλλά στην φωνή της. 
Η Γκρίφιθ γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1959 στο Λος Αντζελες, ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από επτά χρόνων και το 1983 πήρε πτυχίο Ψυχολογίας. Το 1987 παντρεύτηκε τον Αλ Τζόινερ, ο οποίος έγινε παράλληλα και προπονητής της. Τα ρεκόρ της θεωρούνται αξεπέραστα και εξωπραγματικά για τα ανθρώπινα όρια ακόμη και σήμερα, αν και έχουν περάσει 24 χρόνια. Η «Φλο-Τζο» είχε γίνει ιδιαίτερα αγαπητή στους Αμερικανούς όχι μόνο για τις επιδόσεις της αλλά και για τις εκκεντρικές εμφανίσεις της. Για τα νύχια μήκους 15 εκατοστών βαμμένα σε διάφορα χρώματα, την φόρμα των παγοδρόμων με την κουκούλα ή την άλλη που άφηνε το ένα πόδι γυμνό.
Η "Φλο Τζο" εγκατέλειψε αναίτια το στίβο λίγους μήνες μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988, ένα χρόνο μετά η παγκόσμια ομοσπονδία επρόκειτο να καθιερώσει τους ελέγχους ντόπινγκ για απαγορευμένες ουσίες. «Δεν έχω πια κίνητρο», εξήγησε. Το σχέδιό της ήταν να γράψει βιβλία για παιδιά και να γίνει σχεδιάστρια ρούχων. Τον Σεπτέμβριο του 98 η βιονική γυναίκα πέθανε στον ύπνο της από επιληπτική κρίση που της προκάλεσε ασφυξία. 
Ο ιατροδικαστής ανακοίνωσε ότι η Γκρίφιθ υπέφερε από μία εγκεφαλική δυσμορφία που είχε εκ γενετής και την καθιστούσε ευάλωτη σε κρίσεις. Μάλιστα πριν από τον θάνατό της, είχε υποστεί άλλα τρία εγκεφαλικά επεισόδια.  Πολλοί  μη μπορώντας να εξηγήσουν διαφορετικά τα «εξωγήινα» ρεκόρ της αλλά και την ξαφνική αποχώρησή της από τον στίβο μιλούσαν για αναβολικά και περίεργα συμπληρώματα. 
Η γυναίκα-σαΐτα εάν έκλεψε, πλήρωσε το τίμημα με τον πιο σκληρό τρόπο. Εάν ήταν καθαρή, δεν υπάρχει πια τρόπος να το αποδείξει.




Τρίτη 9 Απριλίου 2013

ΕΡΟΛ ΦΛΥΝ. Η ΤΑΡΑΧΩΔΗΣ ΖΩΗ ΤΟΥ ΔΟΝ ΖΟΥΑΝ


O βίος του έρολ Φλιν υπήρξε, το λιγότερο, ταραχώδης. Στα 20 του κατηγορήθηκε για φόνο, όταν ξυλοφόρτωσε μέχρι θανάτου έναν μαστροπό, σε μια κακόφημη συνοικία του Σύδνεϋ. Στα 30 του ήταν ένας τεράστιος σταρ, με κλίση σε κάθε είδους ηδονιστικό πειρασμό. Στα 33 του ήταν με το ένα πόδι στη φυλακή λόγω καταγγελίας για βιασμό. Μέσω των ταινιών «Kάπτεν Mπλαντ» και «Pομπέν των Δασών», είχε ήδη επιβάλει τη φήμη του άντρα με τις αμέτρητες ερωμένες αλλά και αρκετούς εραστές όπως τουλάχιστον έγραψαν σε πολλά βιβλία μετά τον θάνατο του. Ήταν ο δόν ζουάν του χόλιγουντ αλλά και ένας αμετανόητος πότης ώσπου στις 27 Σεπτεμβρίου του 1942, υπέπεσε σε ένα ολέθριο σφάλμα: αποπλάνησε τη 17χρονη Mπέτι Xάνσεν, στη διάρκεια ενός πάρτι. Tο σκάνδαλο και η δίκη που ακολούθησε έγιναν το πρώτο θέμα της εποχής, επισκιάζοντας μέχρι και τις ειδήσεις από την εμπόλεμη Eυρώπη. Στη δίκη, και η 16χρονη Πέγκι Σάτερλι δήλωσε ότι είχε αποπλανηθεί από τον Φλιν με τον ίδιο να απαντά ότι το κορίτσι έμοιαζε με 25 ετών. Τα κινηματογραφικά στούντιο όμως είχαν δύναμη, πίεσαν και ο ηθοποιός αθωώθηκε.
Ο Έρολ γεννήθηκε 20 Ιουνίου 1909  στην Τασμανία, όπου ο πατέρας του ήταν καθηγητής βιολογίας στο τοπικό Πανεπιστήμιο. Οι γονείς του είχαν γεννηθεί στην Αυστραλία από βρετανούς προγόνους οι οποίοι είχαν φθάσει στην Τασμανία ως κατάδικοι. Εκδιώχθηκε πολλές φορές από το σχολείο εξαιτίας της εμπλοκής του σε καβγάδες αλλά και της ερωτικής σχέσης με την καθαρίστρια του σχολείου. Σε ηλικία 20 ετών μετακόμισε στη Νέα Γουινέα όπου αγόρασε μια φυτεία καπνού, επιχείρηση η οποία απέτυχε όπως και η επιχείρηση εξόρυξης χαλκού που έστησε αργότερα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, ο Φλιν έφυγε για το Ηνωμένο Βασίλειο και κατάφερε να πιάσει δουλειά ως ηθοποιός. 
Το 42 πήρε την αμερικανική ιθαγένεια και έκανε αμέσως αίσθηση με τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Κάπτεν Μπλαντ. Γρήγορα καθιερώθηκε ως ηθοποιός που υποδυόταν τον άφοβο, ρομαντικό, ριψοκίνδυνο και ικανό ξιφομάχο ήρωα ο οποίος προσπαθεί να κερδίσει την καρδιά μιας όμορφης γυναίκας, σώζοντας ταυτόχρονα την κοινωνία. Η κατάσταση της υγείας του ήταν πάντα κακή. Ο Φλιν, όχι μόνο είχε μεγαλοκαρδία, η οποία είχε ως αποτέλεσμα μία καρδιακή προσβολή, αλλά υπέφερε επίσης από φυματίωση, πόνους στην πλάτη και κρίσεις ελονοσίας από την οποία είχε προσβληθεί στη Νέα Γουινέα. Τη δεκαετία του 1950 είχε γίνει μια κακή απομίμηση του εαυτού του. Η κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών, είχε ως αποτέλεσμα να φαίνεται πρόωρα γερασμένος, ενώ και το πρόσωπό του ήταν πρησμένο.
Ο Φλύν υπερηφανευόταν ότι από το κρεβάτι του είχαν περάσει περισσότεροι από 14.000 άνδρες και γυναίκες. Φρόντισε μάλιστα να μυήσει στα μυστικά του σεξ και το γιο του, Σον. Από την ηλικία των 15 ετών τον έπαιρνε σε οίκους ανοχής και μοιραζόταν μαζί του την ίδια γυναίκα, γεγονός από το οποίο χώρισε με την Γαλλίδα σύζυγό του, Λιλί Νταμιτά. 
Ο Σον Φλιν υπήρξε πολεμικός ανταποκριτής αλλά η ζωή του δεν είχε χολιγουντιανό χάπι εντ. Προσπάθησε αρχικά να γίνει ηθοποιός σαν τον πατέρα του, η ηθοποιία όμως δεν τον τραβούσε τόσο όσο η δημοσιογραφία, γι’ αυτό και έπεσε στα βαθιά, καλύπτοντας τους πολέμους των Αμερικανών στην Καμπότζη για το περιοδικό τάιμ. Η αδρεναλίνη τον γοήτευε, αλλά δυστυχώς εξαφανίστηκε μαζί με τον συνάδελφό του Ντάνα Στόουν, πριν από 40 χρόνια σε ένα εχθρικό στρατιωτικό μπλόκο. Πριν από 2 χρόνια αγρότες στην Καμπότζη βρήκαν τα λείψανα των αγνοουμένων. Η μητέρα του πέθανε το 1994 χωρίς να μάθει ποτέ τι απέγινε το παιδί της, ενώ ο πατέρας του άφησε την τελευταία του πνοή το 1959, στα 50 του χρόνια. Ο έρολ φλύν είχε παντρευτεί τρεις φορές αποκτώντας συνολικά τέσσερα παιδιά.

ΤΖΙΑ ΚΑΡΑΝΤΖΙ. Η ΠΟΛΥΤΑΡΑΧΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ


Η Τζία Καράντζι ήταν, για πολλούς, το πρώτο top model στη δεκαετία του 80. Μια πανέμορφη γυναίκα με αδύναμο, όμως, χαρακτήρα. Όσοι την γνώρισαν λένε ότι τυφλώθηκε από τα δυνατά φώτα της δημοσιότητας, που εισέβαλαν ξαφνικά στη ζωή της, και ο κόσμος της μόδας όσο γρήγορα την έκανε διάσημη, τόσο γρήγορα την ξέχασε μόλις άρχισαν τα προσωπικά της προβλήματα. Το πανέμορφο φωτομοντέλο είχε μία σύντομη και ταραχώδη ζωή που κατέδειξε την σκοτεινή πλευρά του φανταχτερού κόσμου της μόδας.

Η Gia Mari Carangi γεννήθηκε το 1960 και τα παιδικά της χρόνια τα έζησε στη Φιλαδέλφεια. Η μητέρα της έφυγε από το σπίτι όταν ήταν περίπου 10 ετών. Έμεινε με τον πατέρα της και εργάστηκε για λίγο στο οικογενειακό fast food από το οποίο έφυγε με ένα νεαρό. Την ερωτεύτηκε και της πρότεινε να γίνει μοντέλο στα 17 της χρόνια. Με μεγάλο θάρρος αλλά και θράσος για την ηλικία της εισέβαλε στο γραφείο του πρακτορείο μοντέλων και εντυπωσίασε την ιδιοκτήτρια, από την οποία πήρε πολλές συμβουλές για μία επιτυχημένη πορεία στον χώρο της μόδας. Όντας ένα διαφορετικό κορίτσι σε μια εποχή με κυρίαρχα τα ξανθά μαλλιά και το νάζι, η Gia έκανε αισθητή την παρουσία της και έτσι άρχισε να γίνεται διάσημη από το 78. Έκανε πολλά εξώφυλλα και είχε συνεργασίες με όλα τα διάσημα ονόματα. Είχε διαφορετικές ερωτικές προτιμήσεις και ερωτεύτηκε την Λίντα, επίσης μοντέλο, με την οποία είχε μια περιπετειώδη σχέση πάθους αλλά και πολλά προβλήματα. Η τζία είχε ήδη ταξιδέψει στον κόσμο των ναρκωτικών και η φίλη της την έβαλε να διαλέξει ανάμεσα σε εκείνη και τις ουσίες. Ήταν όμως πραγματικά εθισμένη και δεν μπορούσε να αποχωριστεί τον λευκό θάνατο.
 Στο πλευρό της είχε πάντα την μητέρα της, η οποία την πίεζε  να παραμείνει στον χώρο της μόδας, χωρίς να βλέπει ότι η κόρη της γινόταν ψυχολογικό ράκος. Η κάτω βόλτα την πήρε όταν πέθαναν από καρκίνο η φίλη της, ιδιοκτήτρια του πρακτορείου μοντέλων και σε τροχαίο ο αγαπημένος της φωτογράφος. Οι φήμες για τα ναρκωτικά οργίαζαν και έτσι σταμάτησε να είναι περιζήτητη, αφού πολλές φορές πήγε σε φωτογραφήσεις υπό την επιρροή ουσιών. Πολύ σύντομα από τα πλούτη έμεινε απένταρη και χωρίς προτάσεις για δουλειά ενώ συνελήφθη σε αεροδρόμιο μεταφέροντας ναρκωτικές ουσίες το 83. Τελικά επέστρεψε στη Φιλαδέλφεια, όπου και μπήκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης.
Η τζία έκανε στροφή στην ζωή της και αποφάσισε να εγκαταλείψει τη μόδα για να εργαστεί ως πωλήτρια. Δεν έκοψε όμως τις κακές συνήθειες και σύντομα έπεσε στα δίχτυα της πορνείας. Βιάστηκε επανειλημμένα από τους πλούσιους πελάτες της ώσπου αρρώστησε με πνευμονία. Τότε οι γιατροί την ενημέρωσαν ότι πάσχει από AIDS. Συνάντησε και αποχαιρέτισε τη Λίντα, τον μοναδικό άνθρωπο που ερωτεύτηκε πραγματικά, και γύρισε στο σπίτι της. Στις 18 Νοεμβρίου του 1986 σε ηλικία μόλις 26 ετών, πέθανε στο νοσοκομείο. Στο πλευρό της, μέρα νύχτα, βρισκόταν μόνο η μητέρα της ενώ στην κηδεία της δεν πήγε κανείς από τον λαμπερό κόσμο του μόντελιγκ.
Η ζωή της έχει γυριστεί σε ταινία το 1998 με τίτλο ΤΟΠ ΜΟΝΤΕΛ και πρωταγωνίστρια την Αντζελίνα Τζολί, ένας ρόλος που της χάρισε τη Χρυσή Σφαίρα α’ γυναικείου ρόλου. Εξαίρετη και η Φέι Νταναγουέι, που κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα β’ γυναικείου ρόλου. Η πανέμορφη Τζία έχει μείνει γνωστή για την διαφορετικότητά της, αλλά και για το ότι έκανε τον κόσμο της μόδας να πάει ένα βήμα παραπέρα αποδεχόμενος πια τις ιδιαιτερότητες του καθενός.

ΖΑΝ ΛΟΥΙ ΤΡΕΝΤΙΝΙΑΝ.. Ο ΦΟΝΟΣ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ


Η εικόνα των δύο ηλικιωμένων πρωταγωνιστών της βραβευμένης με Χρυσό Φοίνικα ταινίας «Amour», συγκίνησε και όσους δεν είχαν δει το φιλμ. Πρωταγωνιστές η Εμανουέλ Ριβά και ο Ζαν-Λουί Τρεντινιάν, εμβληματική μορφή του ευρωπαϊκού κινηματογράφου με αμέτρητες επιτυχίες. Και μπορεί το βραβείο να ήρθε στα γεράματα, στην ζωή του όμως είχε 2 ανείπωτες τραγωδίες με την δολοφονία της κόρης του που διέλυσε την συνοχή της οικογένειας του, αλλά και το χαμό ενός μωρού το 69. Οι πληγές παραμένουν ανοιχτές από εκείνο το ξημέρωμα της 27ης Ιουλίου 2003 όταν η Μαρί Τρεντινιάν ξυλοκοπήθηκε από τον σύντροφό της, τραγουδιστή του ροκ συγκροτήματος Noir Desir, τον Μπερτράν Καντά, έπεσε σε κώμα και πέθανε σε ηλικία 41 ετών.


Ο Τρεντινιάν καταγόταν από πολύ καλή οικογένεια, ο πατέρας του ήταν δήμαρχος και η μητέρα του καλλιεργημένη για την εποχή. Κληρονόμησε την αγάπη για τα αυτοκίνητα από τους θείους του - οδηγούς σε αγώνες ταχύτητας, ενώ είχε την ευτυχία να συνεργαστεί στην καριέρα του με όλους τους μεγάλους σκηνοθέτες. Μπερτολούτσι, Ρομέρ,  Βαντίμ, Τριφό, Κισλόφσκι, Γαβράς. Ο τρεντινιάν έγραψε ιστορία και για τους έρωτες του. Για το φλερτ με την Μπριζίτ Μπαρντό, το '56, στα γυρίσματα της ταινίας «Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα», για τη σύζυγό του, ηθοποιό και σεναριογράφο, Ναντίν Μαρκάν η οποία έχασε το μωρό τους, την Πολίν όταν ήταν νέοι. Στην στρατιωτική θητεία του και στην προσπάθειά του να αποφύγει τον πόλεμο στην Αλγερία, ο ζαν λουί καταπίνει σαράντα ασπράδια αυγών και μεταφέρεται στο νοσοκομείο. Τα πάθη του, γνωστά. Γυναίκες, κρασί, αυτοκίνητα, πόκερ και  ποίηση.


Η κόρη του, Μαρί και ο Μπερτράν ήταν πολύ ερωτευμένοι και ο χαμός της ήταν από τα εγκλήματα συζυγικής βίας που συζητήθηκαν περισσότερο. Πέθανε από εγκεφαλικό οίδημα που προκλήθηκε από 19 βίαια χτυπήματα στο πρόσωπο, σύμφωνα με το ιατροδικαστικό πόρισμα. Είχε εισαχθεί σε νοσοκομείο της Λιθουανίας σοβαρά τραυματισμένη έπειτα από διαμάχη που είχε με τον φίλο της. Υπέκυψε την 1η Αυγούστου σε νοσοκομείο του Παρισιού, όπου είχε μεταφερθεί και μάλιστα ήταν έγκυος δύο μηνών. Ο 47χρονος τραγουδιστής ισχυρίστηκε ότι η Τρεντινιάν έπεσε και τραυματίστηκε στο ξενοδοχείο όπου διέμενε το ζευγάρι. Η αυτοψία όμως τον διέψευσε. Στο δικαστήριο της Λιθουανίας ο Καντά καταδικάστηκε σε οκταετή κάθειρξη αφού δεν του καταλογίστηκε δόλος. Ο ίδιος μέσω των δικηγόρων του ζήτησε να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του στη Γαλλία. Το αίτημά του έγινε δεκτό το 2004. Τον Οκτώβριο του 2007 αποφυλακίστηκε υπό όρους και από τις 29 Ιουλίου 2010 είναι ελεύθερος άνευ όρων ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων, κυρίως από φεμινιστικές οργανώσεις. Η γαλλική δικαιοσύνη αναγνώρισε «τη μετάνοια και τις προσπάθειές του για κοινωνική αναπροσαρμογή και επαγγελματική επανένταξη».
 Η μητέρα του θύματος Ναντίν Τρεντινιάν δεν μπορεί ακόμη και σήμερα να αποδεχθεί το γεγονός ότι ο δολοφόνος του παιδιού της κυκλοφορεί ελεύθερος δηλώνοντας πάντα ότι δεν υπάρχει στην φύση ούτε ένα άγριο ζώο που να σκοτώνει το ταίρι του. Η Μαρί που έσβησε στα 41 της, είχε αποκτήσει ήδη 4 παιδιά, τον Ρομάν, τον Πωλ, το Λεόν και τον Ζυλ, από 4 διαφορετικούς άντρες.

Δευτέρα 1 Απριλίου 2013

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ

ΜΑΤΑΛΑ. ο τόπος που φιλοξένησε τη δεκαετία του 60 τα παιδιά των Λουλουδιών κι έκαναν την Κρήτη διάσημη σε όλο τον πλανήτη. Η Μεσαρά βουλιάζει από τους χίπις που συμμετέχουν στο ιδιότυπο προσκύνημα στις σπηλιές των Ματάλων, εκεί που πέρασαν μέρες και νύχτες νεολαίοι από όλο τον κόσμο. Οι Χίπις τότε ζούσαν κάθε μέρα σαν να μην υπάρχει αύριο. Μέσα από την απλότητα της ζωής στα Μάταλα αναδεικνυόταν η σπουδαιότητα της ζωής. Άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο βρίσκονταν μαζί και μοιράζονταν τις ίδιες ανησυχίες, αλλά και τις ίδιες χαρές. Την δεκαετία του ’60 πολλοί έλεγαν τους Χϊπις φρικιά και πίστευαν πως δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα στη ζωή. Λάθος γιατί οι Χίπις ήταν άνθρωποι με αναζητήσεις, που ήθελαν να γνωρίσουν τον κόσμο. Πολλοί από τους οποίους μετά τα Μάταλα συνέχισαν τις σπουδές τους και κάποιοι είναι σήμερα διακεκριμένοι επιστήμονες ή ακόμα και καθηγητές. 
Τα Μάταλα είναι ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό στο νομό Ηρακλείου. Η παραλία ήταν κατοικήσιμη από την αρχαιότητα. Οι αρχαίοι κάτοικοι σκάλισαν ένα σύνολο σπηλαίων στο μαλακό πέτρωμα του βουνού, διαμορφώνοντας τα σαν δωματιάκια. Οι σπηλιές παρέμειναν άδειες για χιλιάδες χρόνια μέχρι που κάποιοι περιπλανώμενοι χίπις τις ανακάλυψαν και τις κατοίκησαν. Αρκετοί άλλοι τους ακολούθησαν όπως οι διάσημοι Μπομπ Ντίλαν, Τζάνις Τζόπλιν και Κατ Στήβενς. Κάτω η βία, ζωή στη φύση, ελεύθερο σεξ, φαντασία, μουσική, ναρκωτικά. Έτσι ζούσαν οι χίπις.
 Ο αρχηγός της αστυνομίας του Σαν Φρανσίσκο, Τόμας Κάχιλ τους έδωσε το 1967 τον πιο ωραίο χαρακτηρισμό: λοβ τζενερέισιον (love generation), γενιά του έρωτα. Καμιά άλλη έκφραση δεν περιγράφει καλύτερα την ουσία των χίπηδων, του πιο πρωτοποριακού από τα νεανικά κινήματα της δεκαετίας του ’60. 
Αλλεργικοί στις παρτίδες του γκολφ, στις συζητήσεις του σαλονιού, στα καθώς πρέπει ρούχα και κυρίως στον πόλεμο, κάλυπταν το σώμα τους μόνο με λουλούδια ή κυκλοφορούσαν εντελώς γυμνοί. Οι χίπηδες δημιούργησαν ένα δικό τους κόσμο, κατά προτίμηση κοινοβιακό. Το κίνημά τους συνδέθηκε με το φυσικό τρόπο ζωής και με την άρνηση κάθε μορφής βίας. Απέρριπτε την καλοπέραση, τις ιδεολογίες και τις συνήθειες των ενηλίκων  που εκθείαζαν την τάξη, τη δουλειά, την πειθαρχία..
Η ληξιαρχική πράξη γέννησης των χίπηδων γράφεται στις 22 Νοεμβρίου 1963, ημέρα δολοφονίας του Τζον Κένεντι. Για τις ΗΠΑ ήταν ο πρόεδρος που είχε δημιουργήσει ελπίδες σε χιλιάδες νέους για έναν πιο δίκαιο κόσμο. Η απογοήτευση από την κατάρρευση του αμερικανικού ονείρου και από τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις της δημοκρατίας γέννησαν νέα κινήματα. Όταν το ’64 ξέσπασε ο πόλεμος στο Βιετνάμ, η επανάσταση των λουλουδιών ήταν πλέον έτοιμη να εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Για να καταλάβουμε τους χίπηδες και όσα συνέβησαν εκείνη την περίοδο δεν αρκεί να μελετήσουμε το κίνημά τους. Είναι απαραίτητο να εξετάσουμε τα χαρακτηριστικά της δεκαετίας που είχε προηγηθεί της εμφάνισής τους. Τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο διαδέχτηκε μια περίοδος ηρεμίας και για όποιον είχε ζήσει τα δεινά του, ο κομφορμισμός της νέας εποχής αποτελούσε βάλσαμο. Όμως για όσους είχαν γεννηθεί από το ’46 και μετά, ήταν μια γκρίζα περίοδος και όταν αυτή η γενιά έφτασε στην εφηβεία άρχισε να διεκδικεί περισσότερα. 
Έτσι γεννήθηκαν οι χίπις οι οποίοι την περίοδο της χούντας με εντολή του Μητροπολίτη Γορτύνης απελάθηκαν από τα σπήλαια των Ματάλων και τώρα 44 χρόνια μετά επιστρέφουν..

Η ΧΑΜΕΝΗ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ


Χιλιάδες χρόνια μετά την υποτιθέμενη καταβύθισή της στα κρύα και σκοτεινά νερά του Ατλαντικού Ωκεανού, η νησιωτική ήπειρος της Ατλαντίδας, εξακολουθεί να επιβιώνει σαν ένα από τα πιο βασανιστικά αινίγματα της ιστορίας. Αν πράγματι ένας τέτοιος κόσμος υπήρξε, τότε η Ατλαντίδα ήταν ένας πολιτισμός που δεν γνώρισε όμοιό του. Απ' όλους τους μυστηριώδεις τόπους της γής, η Ατλαντίδα είναι εκείνη που γοητεύει περισσότερο και εξάπτει τη φαντασία των ανθρώπων, γιατί ο θρύλος της είναι συνδεμένος με την ανάμνηση μιας Εδέμ, ενός παραδείσου πνευματικού και υλικού που τώρα αναπαύεται στα βάθη του ωκεανού. 
Σύμφωνα με την περιγραφή που διέδωσε ο Πλάτωνας αλλά και την διήγηση του Σόλωνα η καταγωγή της Ατλαντίδας ήταν πολύ αρχαία, και αναγόταν στην εποχή που οι θεοί μοίρασαν τη γη μεταξύ τους. Ο θεός Ποσειδώνας διάλεξε μια όμορφη και πλούσια ήπειρο με πολλά νησιά. Εκεί, με τη σύζυγό του Κλειτώ, γέννησε πέντε ζευγάρια διδύμων. Το πρώτο παιδί ήταν ο Άτλας από τον οποίο πήραν το όνομά τους η ήπειρος και ο ωκεανός που την περιέλαβε.
η περιγραφή των Ελλήνων ιστορικών και φιλοσόφων ήταν συγκλονιστική και με πολλές λεπτομέρειες. Η Ατλαντίδα ήταν μια χώρα με μεγάλες πεδιάδες και με άφθονη χλωρίδα και πανίδα. Το υπέδαφος ήταν γεμάτο με χρυσάφι, ασήμι και άλλα μέταλλα. Η πρωτεύουσα της απλωνόταν πάνω σ' ένα λόφο και περιλάμβανε τρείς ζώνες νερού και δυο ζώνες ξηράς. Πάνω από τα κανάλια περνούσε μια λεωφόρος, η οποία οδηγούσε από την εξωτερική πόλη στο ιερό του Ποσειδώνα. Ο ναός αποτελούσε μια εκπληκτική απόδειξη της μεγάλης ικανότητας των Ατλάντειων στην κατεργασία των μετάλλων. Περιβαλλόταν από ένα χρυσαφένιο τείχος και το εξωτερικό του κτιρίου, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ήταν καλυμμένο με ασήμι, εκτός από τα σημεία της οροφής που ήταν από χρυσό. Όσο για το εσωτερικό, το ταβάνι ήταν από ελεφαντόδοντο... στολισμένο με χρυσό, ασήμι και ορείχαλκο. Ένα τεράστιο χρυσό άγαλμα του Ποσειδώνα, που τον απεικόνιζε να οδηγεί έξι φτερωτά άλογα, κυριαρχούσε στην κεντρική αίθουσα του ναού, ενώ στις διάφορες κόγχες βρίσκονταν αγάλματα θαλάσσιων νυμφών. ο λαός της Ατλαντίδας ζούσε αρμονικά. Για πολλές γενιές, γράφει ο Πλάτωνας, η καρδιά τους ήταν ειλικρινής και ευγενική. η νησιωτική αυτοκρατορία της Ατλαντίδας κυριαρχούσε στο μεγαλύτερο μέρος της Μεσογείου αλλά η απεριόριστη πολυτέλεια αλλοίωσε τον χαρακτήρα των κατοίκων. Οι Ατλάντειοι δεν εκτιμούσαν πια το ψυχικό μεγαλείο περισσότερο από τον υλικό πλούτο, έχασαν την αρετή τους και έφτιαξαν πολυάριθμο στρατό για να κατακτήσουν την Αθήνα.
Ο Δίας, ο αρχηγός των Θεών, εξαπέλυσε ένα δικό του χτύπημα μια τιμωρία αφάνταστα ολοκληρωτική: Συνέβησαν μεγάλοι σεισμοί και κατακλυσμοί και το νησί της Ατλαντίδας το κατάπιε η θάλασσα και χάθηκε. Ο Πλάτωνας αμφέβαλλε για το αν θα βρισκόταν ποτέ κανένα ίχνος της χαμένης χώρας. Ο ωκεανός στο σημείο εκείνο, γράφει, έχει γίνει αδιαπέραστος από τη λάσπη και είναι δύσκολο να ερευνηθεί. Από τότε η Ατλαντίδα παραμένει βυθισμένη στα σκοτεινά νερά του θρύλου. 
Ερευνητές το 1968, εντόπισαν κομμάτια ογκόλιθων που αποτελούσαν τμήμα μιας αρχαίας λεωφόρου, στην υποθαλάσσια περιοχή κοντά στο Μπίμινι στις Μπαχάμες. Μέχρι σήμερα παραμένει αβέβαιο αν αποτελούν τμήμα της Ατλαντίδας. 
Άλλοι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι την εντόπισαν στην Ισπανία, νότια της πόλης της Ανδαλουσίας, Κάντιθ. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αιτία της εξαφάνισής της στάθηκε ένα εφιαλτικό τσουνάμι, που την έθαψε κάτω από τόνους λάσπης. Σε αυτό το σημείο που όπως είχε περιγράψει ο Πλάτωνας στους διαλόγους του «Τιμαίος» και «Κριτίας η «Ατλάντις νήσος» βρισκόταν έξω από τις Ηράκλειες πύλες, τις οποίες ορισμένοι ερευνητές ταυτίζουν με το Στενό του Γιβραλτάρ.